Banjalučke aleje

 

Banjaluka se sa pravom ponosi svojim alejama.

Tradicija dugu više od 100 godina započeta je zahvaljujući austrijskoj vojsci.

Zapravo divizijskom generalu baronu von Joelsonu (Jelzonu). Po njegovoj naredbi s obje strane široke ceste, koju su od šetališta s obje strane rastavljali široki i duboki jendeci, zasađene su sadnice, mahom lipe dopremljene sa Kozare.
U prvo vrijeme aleje nisu bile rado prihvaćene kao i mnogo štošta drugog, novog i korisnog, od strane ondašnjih stanovnika grada na Vrbasu. Nije bio mali broj onih koji su proklinjali Švabu što je uklonio dotadašnje drvorede koje su činile voćke najviše ašlamke, kruške i jabuke.


Jedna od prvih banjalučkih aleja

Rudolfov park koji se nalazio na banjalučkom polju
Henrick Renner u svojem djelu, štampanom u Berlinu 1896. godine, pišući o Banjaluci je napisao i: Velike široke ceste, obrubljene lipama, platanama i drugim drvećem, presjecaju park, a uz njih idu pješački putovi s rascvjetanom živicom...
U godišnjaku Bosnischer Bote početkom XX vijeka, opisujući šetnju od hotela Bosne, uz nabrajanje zgrada koje su smještene u prvim dvjema banjalučkim alejama, objavljeno je da su te građevine: sve s lijepim vrtovima, parkovima i alejama za šetnju.